INTERIA.PL - Portal internetowy

Leksykony

  
Szukaj
Słownik:
Literatura polska

Literatura polska
  Szukaj w INTERIA.PL
  KATALOG
    polski
  WYSZUKIWARKA
    polska
    zagraniczna
    serwisowa
  ADRESY FIRM
Wpisz hasło: Obszar poszukiwania
   
     
Wyświetl po
     haseł na stronie w formacie  
SZUKAJ
pomoc              
LOSUJ


absolut

(łac. absolutus = zupełny, skończony, doskonały, nieograniczony)



w filozofii idealistycznej wieczna, niezmienna i nieskończona praprzyczyna, podstawa wszechświata, bóstwo; w znaczeniu potocznym niedościgły wzór. Za pierwszego filozofa, który użył nazwy "absolut" wobec Boga, uważa się Mikołaja z Kuzy. Metaforycznie: to, co zawiera w sobie rację własnego bytu, co jest bezwarunkowe, zupełne, prawdziwe i dobre samo z siebie. Filozoficznie: przeciwstawny relatywizmowi, przyjmujący, że prawda, dobro i piękno stanowią odrębne kategorie rzeczywistości, niezależne od subiektywnych nastawień jednostek, interesów grup społ. i dlatego niezmienne i stałe w świecie wartości moralnych.

Źródło: Słownik Encyklopedyczny JĘZYK POLSKI Wydawnictwo Europa