INTERIA.PL - Portal internetowy

Leksykony

  
Szukaj
Słownik:
Historia

Historia
  Szukaj w INTERIA.PL
  KATALOG
    polski
  WYSZUKIWARKA
    polska
    zagraniczna
    serwisowa
  ADRESY FIRM
Wpisz hasło: Obszar poszukiwania
   
     
Wyświetl po
     haseł na stronie w formacie  
SZUKAJ
pomoc              
LOSUJ


Quasimodo Salvatore

(1901-48)



poeta wł., laureat Nagrody Nobla (1959). Rodowity Sycylianin, wiele lat przepracował w ministerstwie budownictwa, później jako redaktor dziennika "Il Tempo". Już pierwszym tomikiem, Wody i ziemie (1930) dołączył do grona najwybitniejszych przedstawicieli hermetyzmu ( E. Montale, G. Ungaretti). Nurt ten cechował się odrzuceniem tradycyjnej składni i mowy poetyckiej na rzecz fragmentarycznych, wieloznacznych wypowiedzi opierających się na języku użytkowym. Wywołane w ten sposób wrażenie osamotnienia i ucieczki od rzeczywistości stanowić miało formę protestu przeciwko faszyzmowi Mussoliniego. W nurcie hermetycznym mieszczą się kolejne tomiki Q.: Zatopiony obój (1932), Erato i Apollo (1936), Wiersze (1938). Gł. motywem poezji Q. jest rodzinna Sycylia, wyspa mityczna oraz przeszłość, do której poeta wraca w słowach aluzyjnych i nieokreślonych, dobieranych bardziej pod kątem brzmienia niż semantyki. Nadrzędnego znaczenia nabiera dźwięczność wyrazów. Po wojnie Q. odszedł od hermetyzmu i skłonił się ku poezji zaangażowanej, porzucił "lirykę" na rzecz "epiki". Wydał zbiory: Dzień po dniu (1947), Życie nie jest snem (1949), Fałszywa i prawdziwa zieleń (1956), Ziemia nieporównywalna (1958), Dawać i mieć (1966). W dorobku Q. znalazł się ponadto ceniony tom przekładów poezji gr. Lirycy greccy (1940). W Polsce utwory poety zostały po raz pierwszy wydane w 1961 r.

Źródło: Słownik Encyklopedyczny LITERATURA POWSZECHNA Wydawnictwo Europa